Mijmeringen bij jullie 3de verjaardag...

M'n lieve grote meisjes,

Drie jaar geleden lag ik op dit moment in het moederhuis. Jullie waren toen enkele uurtjes oud, en het drong toen nog niet goed tot me door dat ik mama was geworden, van een tweeling dan nog wel. Ik keek links van mij en zag een kindje, en ik keek rechts van mij en zag een kindje. Het kindje met de blauwe beer in haar bedje was Ella, het kindje met de gele beer Louise...Eén keertje had ik de beren eens van bedje verwisseld en papa trapte erin ;-) We moesten jullie nog leren kennen en hadden nog geen idee van hoe jullie karakters waren en wat voor kindjes jullie zouden worden.

Nu, drie jaar later, zit ik hier nog na te genieten van jullie leuke verjaardagsfeestje. Jullie waren de sterretjes van de dag, lieve schatten, en mama was superfier op jullie! Het was fantastisch jullie te zien genieten van de aandacht, de cadeautjes, het spelen met de kindjes en het ravotten op de speeltuin.

Jullie karakters worden ons elke dag meer duidelijk. Elke dag zien we hoe verschillend jullie wel zijn, en daar zijn we blij om! Ella is onze speelvogel, onze zotte mie, onze meid-met-pit die graag de show steelt, en die al heel goed weet wat ze wil (en ook wat ze niet wil ;-) Louise is ons zacht, lief, zorgend meisje, dat niet zo houdt van veel drukte en dat vaak meer begrijpt dan wij denken. Samen verwekt, samen negen (euh...acht) maanden gegroeid in mijn buik, samen ter wereld gekomen, samen al drie jaar geworden...en toch zo verschillend zijn, 't is straf.

Het voorbije jaar was voor jullie een jaar met veel veranderingen. Jullie zijn grote zussen geworden toen jullie zelf nog maar net twee jaar waren. Maar oooh, wat waren jullie vanaf de eerste moment lief voor jullie kleine zusje Norah! Papa en ik zijn heel fier op jullie omdat jullie zo'n flinke grote zussen zijn. Norah hoorde er direct bij, we merken tot nog toe niks van jaloezie en jullie staan altijd klaar om mama te helpen, bijvoorbeeld door haar tutje te geven als Norah weent, of een propere pamper te brengen. Norah heeft geluk met zo'n twee kleine moedertjes erbij! Jullie hebben er geen problemen mee de aandacht te delen. Gelukkig maar, want ik kan jullie soms niet alle aandacht geven die ik zou willen geven...daar voel ik me wel wat schuldig over. Als Norah wat groter is, halen we dat wel weer in, beloofd!

Een andere grote stap dit jaar was de stap naar de kleuterschool. Sinds januari hebben we twee kleine kleutertjes in huis. De eerste weken waren soms wat moeilijk, maar jullie gaan supergraag naar school en hebben er al heel veel geleerd en veel vriendjes en vriendinnetjes gemaakt. Ik geniet van jullie verhalen over school en van jullie cadeautjes met moederdag ;-)

Wat opvalt, is dat jullie de laatste maanden zo fijn samen kunnen spelen. Jullie zijn twee handen op één buik, en ondernemen samen allerlei dingen. Jullie zo bezig te zien met elkaar, is puur genieten. Jullie zijn de beste vriendinnetjes. Wat is een tweeling toch fantastisch...jullie hebben zoveel aan elkaar en groeien samen op. Wij hopen, lieve meisjes, dat jullie altijd zo goed met elkaar zullen kunnen opschieten.

Lieve Ella en Louise, jullie zijn schatten. Ook al hebben we met jullie vaak onze handen vol, we zouden jullie voor geen geld ter wereld willen missen!! Papa en ik zijn blij dat jullie onze dochters zijn. Al drie jaar maken jullie onze leven elke dag weer boeiend...en vermoeiend ;-). Jullie groeien op tot twee prachtige persoontjes, die ons enorm gelukkig maken. Wij zijn blij dat jullie er zijn, lieve meiden, en we houden zielsveel van jullie.

Gelukkige 3de verjaardag!

Papa en mama
xxx

Nog meer kinderpraat...

Woensdag is het dierendag op school (zucht). Alle kinderen mogen dus hun huisdier meebrengen (nogmaals zucht - ziet ge mij al naar school lopen met drie kinderen, een konijn en een kieken!?). Ik leg het uit aan mijn meiden en vraag daarna aan Ella welk diertje ze woensdag mee naar school wil nemen. Waarop zij, heel enthousiast:
'Ik een olifant meenemen!!'
'Jamaar,' probeer ik haar duidelijk te maken, er mogen alleen huisdieren mee. Welke dieren hebben wij hier?'
Ella: 'Konijntjes!'
Ik: 'Juist, ja. En wat nog meer?'
Ella :(denkt even na)...kippen!'
Ik:' Inderdaad. Welk diertje ga je dan meenemen?'
Ella: 'Ik een olifant meenemen!!!'

En weerom....zucht ;-)

De waarheid komt uit een kindermond...;-)

Vanmorgen, aan het ontbijt. Op woensdag moet Kevin wat later beginnen en brengt hij de meisjes altijd naar school met de fietskar.

Louise : 'Papa, gaat gij ons vandaag naar school brengen?'
Papa: 'Ja, natuurlijk!'
Louise: 'Ah da's goe, want mama is altijd te laat...'

!?!?!

P.S. Eigenlijk heeft ze nog gelijk ook; de laatste twee weken zijn we al een keer of drie nét te laat gekomen...dat moet dus bij deze gedaan zijn!!

Eerste schoolreis

Beste ouders,

Op dinsdag 16 juni '09 vertrekken alle kleuters en peuters op schoolreis. Zij reizen met de bus naar Grobbendonk, waar zij in de speeltuin 'De Kloek' te gast zijn. We hebben de speeltuin voor onze school alleen. We maken er een fijne dag van. (...)

Spannend, zeg...de eerste schoolreis van de olijke tweeling! En meteen de eerste keer boterhammetjes meenemen want ze vertrekken om 9u en zijn rond 15u terug aan de school.

Mijn twee meisjes zien het alvast volledig zitten. Binnenspeeltuinen vinden ze gewoon super. En als er dan ook nog eens een buitenspeeltuin bij is, kan het helemaal niet meer stuk. Bovendien gaan ze er met de bus naartoe, de bus van opa! En helemaal te gek is natuurlijk dat opa rijdt!!

Bussen kennen ze maar al te goed; wanneer ze bij oma en opa zijn, gaan ze geregeld eens een kijkje nemen in de garage, en natuurlijk mogen ze dan vaak achter het stuur van zo'n grote bus zitten, en iets door de micro zeggen. Verder dan efkes vooruit en achteruit op de parking, en eens efkes 'blokske rond' zijn ze er echter nog niet mee meegereden. Ook dat wordt dus best spannend voor hen!

Ik sta vroeger op dan anders want er moeten lunchpakketjes gemaakt worden!! Papa merkt - terecht - op dat ik dat voor hem niet doe, en voor mijn kinderen wel ;-) Natuurlijk zijn het sandwiches (zo van die mini-sandwiches van de Colruyt, zijn ze dol op!) en ik stop er in elk (nieuw) brooddoosje drie. Plus een speculaasje.

Wanneer ik hen op de speelplaats bij juf Inge achterlaat, verschijnen er plots traantjes bij Ella...wordt de spanning haar teveel? Gelukkig kan ze weer volop lachen wanneer ze even later per twee door de poort naar de bus stappen.

Opa wordt natuurlijk direct opgemerkt, maar hij rijdt met de achterste bus, en de meisjes moeten in de voorste bus. Gelukkig maken ze hier geen problemen rond (oef!) en ze stappen flink mee de bus op met de andere kindjes van hun klas.

Samen met vele andere ouders en grootouders sta ik even later vanop het voetpad enthousiast te wuiven naar mijn twee kapoenen. Louise zit helemaal achteraan, Ella twee rijen ervoor. Zoals ik al wist, zitten ze niet altijd naast elkaar (wat ik goed vind!). Zie ze daar zitten, mijn flinke dochters! Hun eerste schooluitstapje...ik moet toch weeral efkes slikken ;-) En dan vertrekt de bus...en Ella en Louise maar zwaaien en lachen naar mama!

Een uur later krijg ik al 'inside information' via opa: ze zijn goed aangekomen, hebben dag gezegd tegen opa en zijn flink mee gaan spelen. Handig toch ;-) (ik herinner me dat ik als kind altijd zo fier was toen opa de chauffeur was op onze schoolreizen...ik bevond me dan toch altijd wat in een bevoordeelde positie ;-)

Voilà, dochter 1 en dochter 2 de hele dag weg...tijd om te gaan shoppen met dochter 3! Leuk, zo eens wat langer van huis kunnen. Met Norah's meter koop ik nog wat spulletjes voor op vakantie, en 's middags genieten we van een lekkere lunch. Norah zit heel de tijd braaf in de buggy en slaapt zelfs wat. Heerlijk toch...

De tijd vliegt voorbij en al gauw sta ik terug aan de schoolpoort te wachten tot de bussen aankomen. Vol enthousiasme stappen mijn meiden uit de bus. Ze zien er eigenlijk nog niet al te moe uit, tot mijn grote verbazing. Het is heel leuk geweest, beamen ook de kleuterjuffen (hoewel het voor hen toch ook supervermoeiend geweest moet zijn!) Snel stap ik met mijn dochters bij opa in de bus, en we rijden mee tot aan de garage waar oma al staat te wachten om alle verhalen te horen. Het was een leuke speeltuin, met 'véééééél schuifaffen', een ballenbad waar ze met de juf zijn in geweest, schommels en nog veel meer. Louise vertelt dat Thijs (een jongetje uit de straat, twee jaar ouder dan E en L) haar geholpen heeft in de speeltuin ('en Thijs deed zo zijn arm rond mijn nek, da's lief hè mama' ;-) . Ik kijk hun rugzakjes na; al het eetbare wat erin zat, is op!! Wanneer ik vraag wat ze gedronken hebben, zeggen ze allebei glunderend 'cola!' Pardonexcuseer!?! Hola! Daar ben ik niet mee akkoord! Zou het waar zijn?? Even later vraag ik het nog eens, en dan zegt Louise dat ze water gedronken heeft. 'Ik ook geen cola gedronken, 'zegt Ella. Waarop Louise: 'Jawel, ik heb dat toch gezien!' Aaaaargh...leuk hoor, zo'n tweeling, maar als ze mekaar beginnen tegenspreken...Ik weet niet wat ik ervan moet geloven, maar wat ik wel weet is dat cola dan alleen is voor op schooluitstapjes...voorlopig toch ;-) (en eigenlijk vind ik het toch wel straf dat men daar in de speeltuin aan zo'n jonge kleutertjes al cola geeft...maar soit, we gaan ni moeilijk doen).

Tegen alle verwachtingen in zijn ze niet supersupermoe, ze spelen zelfs nog flink tot papa thuis is en we frietjes eten. Misschien krijgen ze morgen pas hunne klop, en ik kan ze niet thuis houden want het is 'klaswissel' : na de speeltijd wordt elke klas bevolkt met de klasgroep van volgend schooljaar, m.a.w. ze mogen eens gaan proberen in het klasje van volgend jaar, bij de juf van volgend jaar (dat wordt dan juf Lieve of juf Christel...)

Dat zit er weeral op, hun eerste schoolreis...'t was geslaagd!

Norah op ontdekking...

Norah 'kruipt', 't is te zeggen: ze verplaatst zich sinds een week of twee door zich met haar handjes af te duwen. Zo gaat ze - vaak tot haar grote frustratie - dus achteruit in plaats van vooruit. Zo achteruit kruipend komt ze echter ook overal waar ze wil geraken. En uiteraard is dat gewoonlijk bij het speelgoed van de Grote Zussen...dat vráágt er gewoon om om ontdekt te worden!!

"Hmm...kijk 'ns aan, kijk 'ns aan! Mooi, mooi!"

"Een kastje met schuiven....wedden dat daar interessante dingen in zitten! En hoogst waarschijnlijk dan nog dingen waar ik nog niet mee mag spelen. Interessant, interessant...."

"Ahaa!! Ziede wel, ik wíst het, hè. Wat hebben we hier..."

"Doktersgerief! Cool!"

"Kan ik nu niet net aan die hogere schuif? Daar moeten ook leuke dingen in zitten, want ze denken waarschijnlijk toch dat ik daar niet aan kan...eens proberen..."

"Yes!! Gelukt! Hee...een tasje!'

"Kijk is, mama! Ik vind hier allemaal superleuk speelgoed! Da mag, hè, als de grote zussen niet thuis zijn..."

Toiletconversaties...

Sinds mijn kinderen kunnen lopen ga ik nog zelden alleen naar het toilet ;-). Leuke boel is het dan altijd wel, en interessante gesprekken worden er ook gevoerd:

Louise : 'De deur moet toe want 't gaat hier stinken.(doet de deur toe) Zo. Nu zitten wij hier gezellig, hè!'
Even later, zeer geïnteresseerd :'Mama, hebt gij een poep?'
Ik : 'Euh...ja natuurlijk!'
Louise: 'Ah. Oma ook.'

Schoolfeest

Ik weet nog goed dat ik vorig jaar dacht : 'Oh lieve help, volgend jaar doen mijn meiden ook al mee...' En vandaag is het dus al zover! Wat is de tijd gevlogen, gisteren nog zaten ze met twee in mijn buik en vandaag staan ze al te dansen samen met de andere kindjes van het instapklasje op het schoolfeest...

Mijn meiden zijn echte podiumbeesten. Geen idee van wie ze dan hebben ;-) Wanneer ze wakker worden zijn ze al meteen in form. Ze gaan optreden! Louise is ervan overtuigd dat zij alleen gaat optreden en dat iedereen, ook Ella, gaat kijken! De afgelopen week hebben ze veel moeten oefenen. We kregen thuis soms wel eens het één en 't ander te zien van hun dansje, maar we zijn reuzebenieuwd wat ze voor ons in petto hebben. Het thema van het schoolfeest is 'Landen', en de kleinste kleutertjes werken rond Mexico. Ella heeft de hele week 'Mexico....Mexiiiiiiiiicooooo!' lopen zingen, dus ik veronderstel dat ze op dat liedje gaan dansen.

's Middags trekken we al richting school voor een heerlijke barbecue. Na het eten vlieg ik in de afwas ; Kevin en ik hadden ons allebei opgegeven om te helpen. Papa brengt de meisjes naar hun klasje waar ze zich moeten klaarmaken voor het optreden. Gelukkig stond ik toen nog steeds af te wassen, want naar het schijnt was het er één en al geween! Iets voor twee uur begint het toch wel te regenen zeker...het hele optreden door blijft het regenen, en met momenten valt het zelfs met bakken uit de hemel...ocharme de kinderen, ze zijn helemaal doorweekt! Gelukkig hebben mijn meiden hun jasje aan én hun kap op.

Ze mogen als tweede groep optreden, en ja hoor, het liedje van Mexico weerklinkt, zoals verwacht. En daar stappen mijn flinke meisjes, met een zelfgemaakte mexicaanse cape en een bloem in hun haar! Ze stappen flink mee, wuiven, klappen, dansen, ... ik ben zooooooo trots!! Stiekem pink ik een traantje weg...weeral een mijlpaal in hun jonge leventje, hun eerste schooloptreden...

Nadat alle klassen gepasseerd zijn, is er een gezamelijke line dance met heel de school. Zelfs de directeur doet mee. De kleutertjes staan vooraan, en proberen zo goed en zo kwaad als het kan de juffen en grotere kindjes na te doen...hilarische taferelen levert dat op!! Daarna mag ik mijn twee kleine showbeestjes gaan ophalen in hun klasje. Ze mogen nog even eendjes vissen, krijgen en ijsje en dan keren we huiswaarts. Doodop zijn ze...papa stopt hen in bed en wanneer ik amper twee minuten later nog een kusje ga geven, ligt Ella zowaar al te snurken! Jaja, het leven van een artiest is hard...;-)

Enkele fotootjes :

Schoolfeest 2009