Oudercontact

Maandag was het oudercontact voor onze twee kleutertjes. Spannend!! We waren toch wel benieuwd om van de juf te horen hoe onze meisjes het doen in de klas, of ze veel aan elkaar hangen, of ze flink luisteren, ...

We kwamen zo fier als ne gieter buiten, want de juf had niks dan lof over hen! Ze zijn zeer zelfstandig, luisteren altijd meteen, hebben alle basisvaardigheden onder de knie, zijn buitengewoon taalvaardig en het zijn enorm sociale beestjes!! Weeral een bewijs dat kinderen niet per sé naar de crèche of onthaalmoeder moeten gaan om sociaal te 'leren' worden.
De juf zei dat ze nog nooit zo'n open kinderen op die leeftijd had gehad! Alles komen ze vertellen: wat ze gedaan hebben in het weekend, dat oma en opa op reis zijn, dat papa stinkvoeten heeft en dat mama op donderdag gaat fitnessen met oma! Omgekeerd komen wij ook heel veel te weten over wat ze in de klas doen en leren, wat natuurlijk superfijn is.

Ik hoop dat de oudercontacten altijd zo leuk blijven!

Norah op het potje

Het lijkt nog maar net geleden dat Ella en Louise uit de pampers zijn, of de potjestraining van de volgende kan al beginnen! Die is er dan ook enorm rap bij: ze was nog geen anderhalf toen ze de eerste keer pipi op het potje deed! Maar ja, als je alles wil nadoen wat de grote zussen doen, dan hoort dat er natuurlijk ook bij. Al enkele keren wou Norah op het potje gaan zitten, en dat deed ze dan ook, weliswaar met haar kleren aan. Maar op een dag deden we voor de lol haar pamper eens uit voor ze op haar potje ging zitten. En onder aanmoediging en luid applaus van papa, mama én de grote zussen produceerde ze wonder boven wonder op amper 17 maanden haar eerste plasje in het potje!! We konden onze ogen haast niet geloven. Toeval, dachten we, maar niets is minder waar: sindsdien doet ze elke dag minstens twee keer pipi op het potje. 's Ochtends als ze wakker wordt en 's middags na haar dutje zetten we haar erop, en ook nog eens voor het slapengaan. Tussendoor geeft ze soms ook zelf aan dat ze pipi moet doen: 'kaka, kaka', klinkt het dan, en dan gaat ze naar het potje. Ons pamperverbruik is drastisch gedaald naar amper twee pampers per dag!! Ook 's nachts blijft ze droog, toch wel ongelofelijk want ze drinkt 's avonds en 's nachts vaak flinke hoeveelheden melk bij mij (jaja, nog steeds!). Ik heb nu zo van die pamperbroekjes gekocht, da's handiger dan gewone pampers, want het nadeel van het zo vroeg te leren is dat er nog geen onderbroekjes in zo'n klein maatje bestaan ;-) !

Wat ze sinds kort ook onder de knie heeft, is zelf haar jas aandoen. Natuurlijk op de manier waarop de grote zussen het op school geleerd hebben: de jas op de grond leggen, armen erin en dan over het hoofd zwieren. En fier dat ze dan is als die jas écht blijkt aan te zijn! Ze is duidelijk van plan om snel met de grote zussen mee naar school te gaan. Maar da's nog zeker een jaartje wachten!

Mama, wanneer wordt het lente?

Al maaaaaaanden aan een stuk stelt Louise ons 's avonds in haar bed dezelfde vraag: 'Wanneer wordt het lente? ' Ze is - zoals de meeste mensen veronderstel ik - de winter beu. De juf probeerde vorige week alvast de lente wat dichterbij te brengen, want het thema was 'Lente'. Elke één à twee weken verandert het thema, en op maandagmiddag probeer ik er altijd achter te komen wat het nieuwe thema is. Vorige maandag hadden we dus hetvolgende gesprek:

Ik: 'En waarover heb je geleerd in de klas?'
Louise: 'Over de lente: krokusjes, hyacinten, van die witte sneeuwklokjes, die hebben wij ook in onze tuin, hè mama?'
Ik : stond met mijn mond vol tanden.

Wat leren ze ongelofelijk veel in die eerste kleuterklas. Als didactisch materiaal hebben ze nu natuurlijk ook een bloempotje met krokusjes in de klas, nu maar wachten tot ze uitkomen!
Ella wist me nog te vertellen dat bloemetjes zon en water nodig hebben, anders kunnen ze niet groeien. Die had dus ook goed opgelet. Ook al groeien er volgens haar in de lente 'kroketjes' in onze tuin... ;-)

P.S. De volgende dag kwam het buurjongetje even mee in de tuin spelen; hij kreeg van mijn dochters prompt een rondleiding: 'Kijk eens, dit is een sneeuwklokje. En kijk eens: deze struik begint al te schieten, en die ook!' Helaas was het buurjongetje niet erg geïnteresseerd in het natuuronderricht van mijn meisjes en had hij meer oog voor de schommel en de glijbaan ;-)

Ons Nelleke

Sinds half januari hebben we een mondje meer te voeden: een kattenmondje, om precies te zijn! De mama van Romy vroeg me aan de schoolpoort of we geen poesje wilden. Er was een zwervertje bij haar aangekomen, en aangezien ze zelf al drie poezen had, zocht ze er een andere thuis voor. Mijn eerste reactie was: ja, wij willen zeker een poes, maar nu nog niet...misschien zijn de kinderen nog wat te klein. Maar toen ik het 's avonds aan Kevin vertelde, bleek dat die het eigenlijk wel zag zitten. We dachten er een paar dagen over na, maar het vooruitzicht van een spinnende kat op school terwijl we naar tv zitten te kijken haalde ons over de streep en we besloten het katje te adopteren!

We noemden haar NEL, inderdaad, ja, de eerste letters van de namen van de kinderen. Na controle bij de dierenarts blijkt dat het wel degelijk om een katin gaat, van anderhalf jaar oud, en ze verkeert in prima gezondheid. Na haar voor alle zekerheid toch maar te laten ontvlooien en te ontwormen kwam ze bij ons wonen.

Wat een succes!! De eerste dagen werd het arm beest continu achterna gezeten door onze kinderen. Het diertje kreeg geen moment rust, tenzij ze achter de tv in een hoekje kroop. Maar ze was de kinderen en de drukte al snel gewoon, en nu zijn de kat en de kids de beste speelkameraadjes! Vooral Norah is dol op Nel. Ze kan er alles mee doen want 't is gelukkig een rustig beestje. Nel's favoriete slaapplaats is het verzorgingskussen. Dat ze dat nu en dan met Norah moet delen, daar maakt ze geen probleem van. En anders legt ze zich hoog en droog in haar hangmatje aan de verwarming, terwijl Norah haar voorziet van speelgoedjes...(zie foto)! In feite slaapt Nel overal, behalve in haar mandje. Maar Norah wou wel ruilen : haar verzorgingskussen voor de poezenmand!

Ook Louise speelt graag met de poes. Ze zeult er de hele woonkamer mee door. Ella is er nog een beetje bang van. En papa en ik? Wij genieten 's avonds voor de tv van een spinnende kat op onze schoot!

Jules op bezoek

Het laatste weekend van januari was het nog eens zo ver: Jules, de klaspop, kwam een weekendje bij ons logeren! Vorig jaar was Jules de hele paasvakantie bij ons. Ella en Louise sleurden hem toen overal mee naartoe. Ook dit keer was het bezoekje van Jules een groot succes. Vooral Ella was supertrots dat ze hem mee naar huis mocht nemen! Toevallig was het nogal een drukbezet weekend, zodat ik achteraf veel kon schrijven in het dagboekje van Jules: hij ging mee naar oma en opa, speelde mee spelletjes en ging zaterdagmorgen mee bij Cato spelen. Hij reed mee op de slee, ging mee naar de speeltuin en mocht toekijken hoe de meisjes in bad gingen. En 's nachts mocht hij bij Ella of Louise in bed slapen! 't Manneke wist niet meer waar hij het had ;-). Tot de volgende keer, Jules!

P.S. Ik ben eens benieuwd of we Jules dit schooljaar nog een tweede keer gaan meekrijgen; de andere kindjes hebben Jules natuurlijk een heel weekend voor zichzelf, maar hier moest hij gedeeld worden: Ella heeft er tot zaterdagavond voor gezorgd, en dan was het de beurt aan Louise... gelukkig is dat zonder problemen verlopen, ze weten heel goed dat alles hier om de beurt gaat en dat ze alles moeten delen.

Eftelingelfjes

Op een maandag in januari mochten Ella en Louise een dagje brossen om mee naar de Efteling te gaan! Helen en Milan - die geen school hadden, oma, opa en tante Nancy waren ook van de partij. De rest van de familie, zijnde papa en nonkel Kris, moesten wel werken en misten deze leuke dag. Koud was het wel, bar koud zelfs, maar daar leken de meisjes niet zoveel last van de hebben zolang we er maar op tijd en stond een warme chocomelk ingoten ;-)

We beleefden dolle pret tijdens de meisjes hun allereerste schaatspogingen, die eigenlijk wel redelijk goed lukten! Het sprookjesbos had bij de olijke tweeling minder succes. Tja, wat wil je: bij elk sprookje komt wel een wolf, draak of heks kijken en ze zijn nu in een fase dat ze van zulke griezelige dingen écht bang zijn. Ze verschuilden zich geregeld achter oma en opa, zoals je kan zien op de foto. Norah daarentegen kon er niet genoeg van krijgen. Die vond de grote draak de max!

Voor de rest gingen we nog een paar keer in 'de patatten' zoals Ella de monorail noemde, gingen we bootje varen (wat toch wat te koud bleek te zijn), gingen we naar de dansende poppetjes kijken die vooral bij Louise erg veel succes oogstten en waagde ik me met Helen en Milan in de Vogelvlucht, waarna het toch wel een half uurke duurde vooraleer mijn maag weer op de juiste plek zat ;-) Ik kocht nog een cd'tje met sprookjes die we in de auto op weg naar huis beluisterden. Toen we thuis kwamen zat papa al te wachten met lekkere lasagne (uit een pakske, haha). Het was een zeer geslaagd dagje waar we allemaal van genoten hebben!

Met Jolien naar de zoo

Et voilà, enkele kiekjes van ons uitje naar de zoo. Voor herhaling vatbaar!