Op dit eigenste moment...

...spelen Ella en Louise samen in de woonkamer terwijl ik hier wat mail zit te checken. Geniet even mee:

Ella ligt op de zetel en zegt dat ze in het ziekenhuis ligt. Dokteresje Louise komt kijken en vraagt waar het pijn doet.
Ella: 'Nergens, maar er zit een baby'tje in mijn buik!'
Louise: ' Ooh, dan zal ik de schaar eens pakken. Knip, knip, knip.....(op dat moment haalt Ella haar pop onder haar t-shirt onderuit) Oooooooh hoe schattig!!!'
Ella: ' Er zit er nog één in hoor!' (ha ja, hoe kan het ook anders...;-)

En nu zijn ze flink voor al die nieuwe baby'tjes aan het zorgen...

Paasvakantie!

...en geslaagd was hij, de paasvakantie! We hebben weer volop van onze kinderen genoten, want in de vakantie staat bij ons eigenlijk alles in het teken van hen. Het huishouden staat op een laag pitje (lees gerust : zéér laag pitje), er wordt niet al te veel gekookt en gekuist wordt er al helemaal niet. Af en toe gewoon de boel de boel laten kan geen kwaad ;-) Wat hebben we allemaal gedaan?

- paaseieren geraapt! Eerst bij oma en opa (toen regende het nog niet), en dan bij ons thuis. Daar liet de timing van de klokken ietwat te wensen over, en moesten de meisjes natte paaseieren rapen. Het kon hen echter niet deren, ze konden zelfs niet wachten tot het gedaan was met regenen om te gaan rapen!

- naar Planckendael geweest samen met het gezin van Zoya, een meisje van de klas van E&L. Een leuk dagje en 't viel zelfs niet echt op dat er blijkbaar nog 8000 andere mensen rondliepen. De kinderen én wij hebben ervan genoten, en zoals je hieronder al kon lezen deden Annick, de mama van Zoya, en ik mee aan de recordpoging simultaan borstvoeden...best wel eens een belevenis!

- gaan spelen in de Lilse Bergen samen met wat kindjes van de klas en hun mama's. Leuk, leuk, én een zalig weertje! Zeker voor herhaling vatbaar.

- en dan kreeg Ella de windpokken...net zoals ongeveer heel hun klas zo te horen. Ze was er de eerste dagen wat ambetant van, maar voor de rest mogen we eigenlijk niet klagen. Ze heeft wel nog twee joekels in haar gezicht waarvan we hopen dat het geen littekens worden!! Louise en Norah hebben momenteel nog steeds niks, maar we verwachten dat het binnen dit en een week bij hen ook zover is :-(

- even getwijfeld of we met 'gewindpokte' Ella wel op vakantie zouden vertrekken, en dan besloten dat we toch gewoon zouden gaan...daar lees je in een volgende entry meer over!

- efkes naar de Zoo geweest en omdat er teveel volk was maar besloten om in onze eigen tuin te gaan picknicken, daar zitten immers ook diertjes ;-)

- 46 km gefietst naar Kontich, waar de paasklokken met twee weken vertraging toch nog geweest zijn, en dan verder gefietst om iets te eten en dan nóg wat verder gefietst om iets te drinken; dat gaat goed met ons kids, zo gaan fietsen: Norah met één van de zussen in de fietskar, en de andere zus bij mij achterop.

En nu is de paasvakantie weeral voorbij... Ella en Louise kijken ernaar uit weer naar school te gaan en hun vriendinnetjes terug te zien. Norah drop ik maandagvoormiddag bij oma en opa, zodat ik hier eens goed kan opruimen en kuisen. Want dát is nu wel dringend nodig!

Recordpoging simultaan borstvoeden

...Norah en ik waren erbij...we werden gespot...én geïnterviewd !

Oudercontact

Maandag was het oudercontact voor onze twee kleutertjes. Spannend!! We waren toch wel benieuwd om van de juf te horen hoe onze meisjes het doen in de klas, of ze veel aan elkaar hangen, of ze flink luisteren, ...

We kwamen zo fier als ne gieter buiten, want de juf had niks dan lof over hen! Ze zijn zeer zelfstandig, luisteren altijd meteen, hebben alle basisvaardigheden onder de knie, zijn buitengewoon taalvaardig en het zijn enorm sociale beestjes!! Weeral een bewijs dat kinderen niet per sé naar de crèche of onthaalmoeder moeten gaan om sociaal te 'leren' worden.
De juf zei dat ze nog nooit zo'n open kinderen op die leeftijd had gehad! Alles komen ze vertellen: wat ze gedaan hebben in het weekend, dat oma en opa op reis zijn, dat papa stinkvoeten heeft en dat mama op donderdag gaat fitnessen met oma! Omgekeerd komen wij ook heel veel te weten over wat ze in de klas doen en leren, wat natuurlijk superfijn is.

Ik hoop dat de oudercontacten altijd zo leuk blijven!

Norah op het potje

Het lijkt nog maar net geleden dat Ella en Louise uit de pampers zijn, of de potjestraining van de volgende kan al beginnen! Die is er dan ook enorm rap bij: ze was nog geen anderhalf toen ze de eerste keer pipi op het potje deed! Maar ja, als je alles wil nadoen wat de grote zussen doen, dan hoort dat er natuurlijk ook bij. Al enkele keren wou Norah op het potje gaan zitten, en dat deed ze dan ook, weliswaar met haar kleren aan. Maar op een dag deden we voor de lol haar pamper eens uit voor ze op haar potje ging zitten. En onder aanmoediging en luid applaus van papa, mama én de grote zussen produceerde ze wonder boven wonder op amper 17 maanden haar eerste plasje in het potje!! We konden onze ogen haast niet geloven. Toeval, dachten we, maar niets is minder waar: sindsdien doet ze elke dag minstens twee keer pipi op het potje. 's Ochtends als ze wakker wordt en 's middags na haar dutje zetten we haar erop, en ook nog eens voor het slapengaan. Tussendoor geeft ze soms ook zelf aan dat ze pipi moet doen: 'kaka, kaka', klinkt het dan, en dan gaat ze naar het potje. Ons pamperverbruik is drastisch gedaald naar amper twee pampers per dag!! Ook 's nachts blijft ze droog, toch wel ongelofelijk want ze drinkt 's avonds en 's nachts vaak flinke hoeveelheden melk bij mij (jaja, nog steeds!). Ik heb nu zo van die pamperbroekjes gekocht, da's handiger dan gewone pampers, want het nadeel van het zo vroeg te leren is dat er nog geen onderbroekjes in zo'n klein maatje bestaan ;-) !

Wat ze sinds kort ook onder de knie heeft, is zelf haar jas aandoen. Natuurlijk op de manier waarop de grote zussen het op school geleerd hebben: de jas op de grond leggen, armen erin en dan over het hoofd zwieren. En fier dat ze dan is als die jas écht blijkt aan te zijn! Ze is duidelijk van plan om snel met de grote zussen mee naar school te gaan. Maar da's nog zeker een jaartje wachten!

Mama, wanneer wordt het lente?

Al maaaaaaanden aan een stuk stelt Louise ons 's avonds in haar bed dezelfde vraag: 'Wanneer wordt het lente? ' Ze is - zoals de meeste mensen veronderstel ik - de winter beu. De juf probeerde vorige week alvast de lente wat dichterbij te brengen, want het thema was 'Lente'. Elke één à twee weken verandert het thema, en op maandagmiddag probeer ik er altijd achter te komen wat het nieuwe thema is. Vorige maandag hadden we dus hetvolgende gesprek:

Ik: 'En waarover heb je geleerd in de klas?'
Louise: 'Over de lente: krokusjes, hyacinten, van die witte sneeuwklokjes, die hebben wij ook in onze tuin, hè mama?'
Ik : stond met mijn mond vol tanden.

Wat leren ze ongelofelijk veel in die eerste kleuterklas. Als didactisch materiaal hebben ze nu natuurlijk ook een bloempotje met krokusjes in de klas, nu maar wachten tot ze uitkomen!
Ella wist me nog te vertellen dat bloemetjes zon en water nodig hebben, anders kunnen ze niet groeien. Die had dus ook goed opgelet. Ook al groeien er volgens haar in de lente 'kroketjes' in onze tuin... ;-)

P.S. De volgende dag kwam het buurjongetje even mee in de tuin spelen; hij kreeg van mijn dochters prompt een rondleiding: 'Kijk eens, dit is een sneeuwklokje. En kijk eens: deze struik begint al te schieten, en die ook!' Helaas was het buurjongetje niet erg geïnteresseerd in het natuuronderricht van mijn meisjes en had hij meer oog voor de schommel en de glijbaan ;-)

Ons Nelleke

Sinds half januari hebben we een mondje meer te voeden: een kattenmondje, om precies te zijn! De mama van Romy vroeg me aan de schoolpoort of we geen poesje wilden. Er was een zwervertje bij haar aangekomen, en aangezien ze zelf al drie poezen had, zocht ze er een andere thuis voor. Mijn eerste reactie was: ja, wij willen zeker een poes, maar nu nog niet...misschien zijn de kinderen nog wat te klein. Maar toen ik het 's avonds aan Kevin vertelde, bleek dat die het eigenlijk wel zag zitten. We dachten er een paar dagen over na, maar het vooruitzicht van een spinnende kat op school terwijl we naar tv zitten te kijken haalde ons over de streep en we besloten het katje te adopteren!

We noemden haar NEL, inderdaad, ja, de eerste letters van de namen van de kinderen. Na controle bij de dierenarts blijkt dat het wel degelijk om een katin gaat, van anderhalf jaar oud, en ze verkeert in prima gezondheid. Na haar voor alle zekerheid toch maar te laten ontvlooien en te ontwormen kwam ze bij ons wonen.

Wat een succes!! De eerste dagen werd het arm beest continu achterna gezeten door onze kinderen. Het diertje kreeg geen moment rust, tenzij ze achter de tv in een hoekje kroop. Maar ze was de kinderen en de drukte al snel gewoon, en nu zijn de kat en de kids de beste speelkameraadjes! Vooral Norah is dol op Nel. Ze kan er alles mee doen want 't is gelukkig een rustig beestje. Nel's favoriete slaapplaats is het verzorgingskussen. Dat ze dat nu en dan met Norah moet delen, daar maakt ze geen probleem van. En anders legt ze zich hoog en droog in haar hangmatje aan de verwarming, terwijl Norah haar voorziet van speelgoedjes...(zie foto)! In feite slaapt Nel overal, behalve in haar mandje. Maar Norah wou wel ruilen : haar verzorgingskussen voor de poezenmand!

Ook Louise speelt graag met de poes. Ze zeult er de hele woonkamer mee door. Ella is er nog een beetje bang van. En papa en ik? Wij genieten 's avonds voor de tv van een spinnende kat op onze schoot!